- قفل گذاری روی حافظه های فلش
احتمالا با مشاهده بازار قطعات کامپیوتری متوجه سرعت زیاد افزایش حجم این حافظه ها شده اید ولی همیشه در کنار نگهداری اطلاعات بحث "امنیت اطلاعات " هم مطرح می شود .
آیا بر روی حافظه های فلش هم می توان قفل گذاشت ؟
در برخی از حافظه های فلش امکان قفل گذاری و حفاظت اطلاعات وجود دارد ولی در انواع دیگر احتیاج به یک نرم افزار قفل گذاری داریم .
یکی از ایراد های بسیاری نرم افزار های رایج قفل گذاری و مخفی سازی فایلها در این است که این گونه نرم افزارها با ایجاد تغییر در فایل و ویندوز فایل را تنها در همان محیط ویندوز از دیدگاه کاربر مخفی نگاه می دارد و کاربر در صورت استفاده از سیستم عامل دیگری مانند داس یا یک ویندوز دیگر به اسانی قادر به مشاهده ی اطلاعات محرمانه و اجرا و کپی آنهاست که نقص بسیار بزرگیست.
راه حل :
شما به یک نرم افزار قفل گذاری با حجم کم احتیاج دارید تا نرم افزار روی حافظه فلش شما پیاده سازی شود ، نرم افزار زیر یک نرم افزار مناسب برای این کار است .
folder-lock محصول شرکت Everstrike Software
قابلیت های كلیدی نرم افزار Folder Lock 5.9.0:
- مخفی سازی فایل ها، پوشه ها و درایوها از دید دیگر کاربران
- قرار دادن رمز عبور برای اطلاعات مختلف، فایل ها، پوشه ها و درایوها
- قرار دادن رمز عبور برای خود نرم افزار و مرکز کنترل آن برای افزایش امنیت
- پشتیبانی از درایوهای FAT, FAT32 و NTFS
- دارای درجه بندی های مختلف امنیتی
- حفاظت از فایل های شما در WinDows و Dos
- امکان قرار دادن رمز برای حذف نمودن فایل ها
- در بردارنده گزینه های مخفی Shred files , AutoLock , Auto Shutdown PC , Lock your PC, Erase PC tracks و متن فهرست انتخاب در اینترنت اکسپلورر.
- فایل های قفل شده در نرم افزار غیر قابل برگشت، غیر قابل تعویض نام، غیر قابل کپی کردن، مخفی و غیر قابل دسترسی می باشند.
- حفاظت کامل از فایل ها در Hard Disk, NoteBook, Cd Rw's, Disk, Usb Flash Driver
- FiLe BiG
FiLe BiG هاستي رايكان براي وبلاك نويسان
File big سايتي است كه به كاربران اين امكان را مي دهد بدون ثبت نام و به سادگي فايل ها وعكس هاي خود را آپلود كرده و با ديگران به اشتراك گذارند. محدوديت حجم فايل ها 50 مگابايت است اما از نظر تعداد دانلود و مدت زمان ماندگاري در File big محدوديتي ندارد. File big آدرس Url براي فروم ها و سايت ها مي سازد .
File big مي تواند جايگزين مناسبي براي آن هايي باشد كه دنبال هاست هايي كه نياز به دعوتنامه دارندباشد.
آدرس سايت : http://www.filebig.com
- نگاهي فني به VPN
اشاره :
(VPN (Virtual Private Network يك شبكه خصوصي مجازي است كه ارتباطات كپسولهشده (Encapsulated)، رمزنگاريشده (Encrypted) و تصديقشده (Authenticated) را با استفاده از سيستم مسيريابي زيرساخت شبكه از طريق يك شبكه عمومي مانند اينترنت ايجاد و مديريت ميكند. اين ارتباط ميتواند بين دو سيستم عادي برقرار شده و يا براي ارتباط امن سرور يك سازمان با شعب آن در سراسر جهان بهكار رود. VPN براي كاربران تجاري بيش از يك ضرورت و بلكه نعمتي است كه راهي مطمئن، امن و در عين حال ارزان براي دسترسي به فايلهايشان در شبكه محل كار خود (وقتي كه آنها در مسافرت، خانه و يا در راه هستند) در اختيار ميگذارد. كاربران در حالت عادي براي تماس بهصورت Remote (راه دور) با سرور نياز دارند كه بهصورت مستقيم و توسط يك ارتباط DialUp به سرور RAS متصل شوند ، اما اينكار دو اكال اساسي دارد ... لطفاً ادامه مقاله را بخوانيد.
استفاده از RAS سرور و خط تلفن براي برقراري ارتباط دو مشكل عمده دارد كه عبارتند از:
1) در صورتيكه RAS سرور و سيستم تماسگيرنده در يك استان قرار نداشته باشند، علاوه بر لزوم پرداخت هزينه زياد، سرعت ارتباط نيز پايين خواهد آمد و اين مسأله وقتي بيشتر نمود پيدا مي كند كه كاربر نياز به ارتباطي با سرعت مناسب داشته باشد.
2) در صورتيكه تعداد اتصالات راه دور در يك لحظه بيش از يك مورد باشد، RAS سرور به چندين خط تلفن و مودم احتياج خواهد داشت كه باز هم مسأله هزينه مطرح مي گردد.
اما با ارتباط VPN مشكلات مذكور بهطور كامل حل ميشود و كاربر با اتصال به ISP محلي به اينترنت متصل شده و VPN بين كامپيوتر كاربر و سرور سازمان از طريق اينترنت ايجاد ميگردد. ارتباط مذكور مي تواند از طريق خط DialUpو يا خط اختصاصي مانند Leased Line برقرار شود.
بههر حال اكنون مسأله اين نيست كه طريقه استفاده از VPN چيست، بلكه مسأله اين است كه كداميك از تكنولوژيهاي VPN بايد مورد استفاده قرار گيرند. پنج نوع پروتكل در VPN مورد استفاده قرار مي گيرد كه هركدام مزايا و معايبي دارند . در اين مقاله ما قصد داريم در مورد هركدام از اين پروتكلها بحث كرده و آنها را مقايسه كنيم . البته نتيجه گيري نهايي به هدف شما در استفاده از VPN بستگي دارد.
ارتباط سيستمها در يك اينترانت
در برخي سازمانها، اطلاعات يك دپارتمان خاص بهدليل حساسيت بالا، بهطور فيزيكي از شبكه اصلي داخلي آن سازمان جدا گرديده است. اين مسأله عليرغم محافظت از اطلاعات آن دپارتمان، مشكلات خاصي را نيز از بابت دسترسي كاربران دپارتمان مذكور به شبكههاي خارجي بهوجود ميآورد.
VPN اجازه مي دهد كه شبكه دپارتمان مذكور بهصورت فيزيكي به شبكه مقصد مورد نظر متصل گردد، اما بهصورتيكه توسط VPN سرور، جدا شده است (با قرار گرفتن VPN سرور بين دو شبكه).
البته لازم به يادآوري است كه نيازي نيست VPN سرور بهصورت يك Router مسيرياب بين دو شبكه عمل نمايد، بلكه كاربران شبكه مورد نظر علاوه بر اينكه خصوصيات و Subnet شبكه خاص خود را دارا هستند به VPN سرور متصل شده و به اطلاعات مورد نظر در شبكه مقصد دست مي يابند.
علاوه بر اين تمام ارتباطات برقرار شده از طريق VPN، ميتوانند به منظور محرمانه ماندن رمزنگاري شوند. براي كاربراني كه داراي اعتبارنامه مجاز نيستند، اطلاعات مقصد بهصورت خودكار غير قابل رويت خواهند بود .
مباني Tunneling
Tunneling يا سيستم ايجاد تونل ارتباطي با نام كپسوله كردن (Encapsulation) نيز شناخته ميشود كه روشي است براي استفاده از زيرساخت يك شبكه عمومي جهت انتقال اطلاعات. اين اطلاعات ممكن است از پروتكلهاي ديگري باشد. اطلاعات بهجاي اينكه بهصورت اصلي و Original فرستاده شوند، با اضافه كردن يك Header (سرايند) كپسوله ميشوند.
اين سرايند اضافي كه به پكت متصل ميشود، اطلاعات مسيريابي را براي پكت فراهم مي كند تا اطلاعات بهصورت صحيح، سريع و فوري به مقصد برسند. هنگامي كه پكتهاي كپسوله شده به مقصد رسيدند، سرايندها از روي پكت برداشته شده و اطلاعات بهصورت اصلي خود تبديل ميشوند. اين عمليات را از ابتدا تا اتمام كار Tunneling مينامند.
نگهداري تونل
مجموعه عمليات متشكل از پروتكل نگهداري تونل و پروتكل تبادل اطلاعات تونل بهنام پروتكل Tunneling شناخته ميشوند . براي اينكه اين تونل برقرار شود، هم كلاينت و هم سرور ميبايست پروتكل Tunneling يكساني را مورد استفاده قرار دهند. از جمله پروتكلهايي كه براي عمليات Tunneling مورد استفاده قرار ميگيرند PPTP و L2TP هستند كه در ادامه مورد بررسي قرار خواهند گرفت.
پروتكل نگهداري تونل
پروتكل نگهداري تونل بهعنوان مكانيسمي براي مديريت تونل استفاده ميشود. براي برخي از تكنولوژيهايTunneling مانند PPTP و L2TP يك تونل مانند يك Session ميباشد، يعني هر دو نقطه انتهايي تونل علاوه بر اينكه بايد با نوع تونل منطبق باشند، ميبايست از برقرار شدن آن نيز مطلع شوند.
هرچند بر خلاف يك Session، يك تونل دريافت اطلاعات را بهصورتي قابل اطمينان گارانتي نميكند و اطلاعات ارسالي معمولاً بهوسيله پروتكلي بر مبناي ديتاگرام مانندUDP هنگام استفاده از L2TP يا TCP براي مديريت تونل و يك پروتكل كپسوله كردن مسيريابي عمومي اصلاح شده بهنام GRE براي وقتي كه PPTP استفاده مي گردد، پيكربندي و ارسال ميشوند.
ساخته شدن تونل
يك تونل بايد قبل از اينكه تبادل اطلاعات انجام شود، ساخته شود. عمليات ساخته شدن تونل بهوسيله يك طرف تونل يعني كلاينت آغاز ميشود و طرف ديگر تونل يعني سرور، تقاضاي ارتباط Tunneling را دريافت ميكند. براي ساخت تونل يك عمليات ارتباطي مانند PPP انجام ميشود.
سرور تقاضا ميكند كه كلاينت خودش را معرفي كرده و معيارهاي تصديق هويت خود را ارائه نمايد. هنگامي كه قانوني بودن و معتبر بودن كلاينت مورد تأييد قرار گرفت، ارتباط تونل مجاز شناخته شده و پيغام ساخته شدن تونل توسط كلاينت به سرور ارسال ميگردد و سپس انتقال اطلاعات از طريق تونل شروع خواهد شد.
براي روشن شدن مطلب، مثالي ميزنيم. اگر محيط عمومي را، كه غالبا نيز همينگونه است، اينترنت فرض كنيم، كلاينت پيغام ساخته شدن تونل را از آدرس IP كارت شبكه خود بهعنوان مبدا به آدرس IP مقصد يعني سرور ارسال ميكند. حال اگر ارتباط اينترنت بهصورت DialUp از جانب كلاينت ايجاد شده باشد، كلاينت بهجاي آدرس NIC خود، آدرس IP را كه ISP به آن اختصاص داده بهعنوان مبدا استفاده خواهد نمود.
نگهداري تونل
در برخي از تكنولوژيهاي Tunneling مانند L2TP و PPTP، تونل ساخته شده بايد نگهداري و مراقبت شود . هر دو انتهاي تونل بايد از وضعيت طرف ديگر تونل باخبر باشند. نگهداري يك تونل معمولا از طريق عملياتي بهنام نگهداري فعال (KA) اجرا ميگردد كه طي اين پروسه بهصورت دوره زماني مداوم از انتهاي ديگر تونل آمارگيري ميشود. اينكار هنگامي كه اطلاعاتي در حال تبادل نيست، انجام مي پذيرد.
پروتكل تبادل اطلاعات تونل
زماني كه يك تونل برقرار ميشود، اطلاعات ميتوانند از طريق آن ارسال گردند. پروتكل تبادل اطلاعات تونل، اطلاعات را كپسوله كرده تا قابل عبور از تونل باشند. وقتي كه تونل كلاينت قصد ارسال اطلاعات را به تونل سرور دارد، يك سرايند (مخصوص پروتكل تبادل اطلاعات) را بر روي پكت اضافه ميكند. نتيجه اينكار اين است كه اطلاعات از طريق شبكه عمومي قابل ارسال شده و تا تونل سرور مسيريابي ميشوند.
تونل سرور پكتها را دريافت كرده و سرايند اضافه شده را از روي اطلاعات برداشته و سپس اطلاعات را بهصورت اصلي درمي آورد.
انواع تونل
تونلها به دو نوع اصلي تقسيم ميگردند: اختياري و اجباري.
تونل اختياري
تونل اختياري بهوسيله كاربر و از سمت كامپيوتر كلاينت طي يك عمليات هوشمند، پيكربندي و ساخته ميشود. كامپيوتر كاربر نقطه انتهايي تونل بوده و بهعنوان تونل كلاينت عمل ميكند. تونل اختياري زماني تشكيل ميشود كه كلاينت براي ساخت تونل به سمت تونل سرور مقصد داوطلب شود.
هنگاميكه كلاينت بهعنوان تونل كلاينت قصد انجام عمليات دارد، پروتكل Tunneling موردنظر بايد بر روي سيستم كلاينت نصب گردد. تونل اختياري ميتواند در هريك از حالتهاي زير اتفاق بيفتد:
- كلاينت ارتباطي داشته باشد كه بتواند ارسال اطلاعات پوشش گذاري شده را از طريق مسيريابي به سرور منتخب خود انجام دهد .
- كلاينت ممكن است قبل از اينكه بتواند تونل را پيكربندي كند، ارتباطي را از طريق DialUp براي تبادل اطلاعات برقرار كرده باشد. اين معمولترين حالت ممكن است. بهترين مثال از اين حالت، كاربران اينترنت هستند. قبل از اينكه يك تونل براي كاربران بر روي اينترنت ساخته شود، آنها بايد به ISP خود شمارهگيري كنند و يك ارتباط اينترنتي را تشكيل دهند.
تونل اجباري
تونل اجباري براي كاربراني پيكر بندي و ساخته مي شود كه دانش لازم را نداشته و يا دخالتي در ساخت تونل نخواهند داشت. در تونل اختياري، كاربر، نقطه نهايي تونل نيست. بلكه يك Device ديگر بين سيستم كاربر و تونل سرور، نقطه نهايي تونل است كه بهعنوان تونل كلاينت عمل مينمايد.
اگر پروتكل Tunneling بر روي كامپيوتركلاينت نصب و راه اندازي نشده و در عين حال تونل هنوز مورد نياز و درخواست باشد، اين امكان وجود دارد كه يك كامپيوتر ديگر و يا يك Device شبكه ديگر، تونلي از جانب كامپيوتر كلاينت ايجاد نمايد.
اين وظيفهاي است كه به يك متمركزكننده دسترسي (AC) به تونل، ارجاع داده شده است. در مرحله تكميل اين وظيفه، متمركزكننده دسترسي يا همان AC بايد پروتكل Tunneling مناسب را ايجاد كرده و قابليت برقراري تونل را در هنگام اتصال كامپيوتر كلاينت داشته باشد. هنگاميكه ارتباط از طريق اينترنت برقرار مي شود، كامپيوتر كلاينت يك تونل تأمين شده (NAS (Network Access Service را از طريق ISP احضار ميكند.
بهعنوان مثال يك سازمان ممكن است قراردادي با يك ISP داشته باشد تا بتواند كل كشور را توسط يك متمركزكننده دسترسي بههم پيوند دهد. اين AC ميتواند تونلهايي را از طريق اينترنت برقرار كند كه به يك تونل سرور متصل باشند و از آن طريق به شبكه خصوصي مستقر در سازمان مذكور دسترسي پيدا كنند.
اين پيكربندي بهعنوان تونل اجباري شناخته ميشود، بهدليل اينكه كلاينت مجبور به استفاده از تونل ساخته شده بهوسيله AC شده است. يكبار كه اين تونل ساخته شد، تمام ترافيك شبكه از سمت كلاينت و نيز از جانب سرور بهصورت خودكار از طريق تونل مذكور ارسال خواهد شد.
بهوسيله اين تونل اجباري، كامپيوتر كلاينت يك ارتباط PPP ميسازد و هنگاميكه كلاينت به NAS، از طريق شمارهگيري متصل ميشود، تونل ساخته ميشود و تمام ترافيك بهطور خودكار از طريق تونل، مسيريابي و ارسال ميگردد. تونل اجباري مي تواند بهطور ايستا و يا خودكار و پويا پيكربندي شود.
تونلهاي اجباري ايستا
پيكربندي تونلهاي Static معمولاً به تجهيزات خاص براي تونلهاي خودكار نياز دارند. سيستم Tunneling خودكار بهگونهاي اعمال ميشود كه كلاينتها به AC از طريق شمارهگيري (Dialup) متصل ميشوند. اين مسأله احتياج به خطوط دسترسي محلي اختصاصي و نيز تجهيزات دسترسي شبكه دارد كه به اينها هزينههاي جانبي نيز اضافه ميگردد.
براي مثال كاربران احتياج دارند كه با يك شماره تلفن خاص تماس بگيرند، تا به يك AC متصل شوند كه تمام ارتباطات را بهطور خودكار به يك تونل سرور خاص متصل ميكند. در طرحهاي Tunneling ناحيهاي، متمركزكننده دسترسي بخشي از User Name را كه Realm خوانده ميشود بازرسي ميكند تا تصميم بگيرد در چه موقعيتي از لحاظ ترافيك شبكه، تونل را تشكيل دهد.
تونلهاي اجباري پويا
در اين سيستم انتخاب مقصد تونل براساس زماني كه كاربر به AC متصل مي شود، ساخته ميشود. كاربران داراي Realm يكسان، ممكن است تونلهايي با مقصدهاي مختلف تشكيل بدهند. البته اين امر به پارامترهاي مختلف آنها مانند UserName، شماره تماس، محل فيزيكي و زمان بستگي دارد.
تونلهاي Dynamic، داراي قابليت انعطاف عالي هستند. همچنين تونلهاي پويا اجازه ميدهند كه AC بهعنوان يك سيستم Multi-NAS عمل كند، يعني اينكه همزمان هم ارتباطات Tunneling را قبول مي كند و هم ارتباطات كلاينتهاي عادي و بدون تونل را. در صورتي كه متمركزكننده دسترسي بخواهد نوع كلاينت تماسگيرنده را مبني بر داراي تونل بودن يا نبودن از قبل تشخيص بدهد، بايد از همكاري يك بانك اطلاعاتي سود ببرد.
براي اينكار بايد AC اطلاعات كاربران را در بانك اطلاعاتي خود ذخيره كند كه بزرگترين عيب اين مسأله اين است كه اين بانك اطلاعاتي به خوبي قابل مديريت نيست.
بهترين راهحل اين موضوع، راهاندازي يك سرور RADIUS است، سروري كه اجازه ميدهد كه تعداد نامحدودي سرور، عمل شناسايي Userهاي خود را بر روي يك سرور خاص يعني همين سرور RADIUS انجام دهند، بهعبارت بهتر اين سرور مركزي براي ذخيره و شناسايي و احراز هويت نمودن كليه كاربران شبكه خواهد بود.
پروتكلهاي VPN
عمدهترين پروتكلهايي كه بهوسيله ويندوز 2000 براي دسترسي به VPN استفاده مي شوند
عبارتند از: L2TP ،Ipsec ،PPTP ،IP-IP
البته پروتكل امنيتي SSL نيز جزء پروتكلهاي مورد استفاده در VPN به شمار ميآيد، ولي بهعلت اينكه SSL بيشتر بر روي پروتكلهاي HTTP ،LDAP ،POP3 ،SMTP و ... مورد استفاده قرار ميگيرد، بحث در مورد آن را به فرصتي ديگر موكول ميكنيم.
پروتكلPPTP
پروتكل Tunneling نقطه به نقطه، بخش توسعه يافتهاي از پروتكل PPP است كه فريمهاي پروتكل PPP را بهصورت
IP براي تبادل آنها از طريق يك شبكه IP مانند اينترنت توسط يك سرايند، كپسوله ميكند. اين پروتكل ميتواند در شبكههاي خصوصي از نوع LAN-to-LAN نيز استفاده گردد.
پروتكل PPTP بهوسيله انجمني از شركتهاي مايكروسافت، Ascend Communications ،3com ،ESI و US Robotics ساخته شد.
PPTP يك ارتباط TCP را (كه يك ارتباط Connection Oriented بوده و پس از ارسال پكت منتظر Acknowledgment آن ميماند) براي نگهداري تونل و فريمهاي PPP كپسوله شده توسط (GRE (Generic Routing Encapsulation كه به معني كپسوله كردن مسيريابي عمومي است،
براي Tunneling كردن اطلاعات استفاده ميكند. ضمناً اطلاعات كپسولهشده PPP قابليت رمزنگاري و فشرده شدن را نيز دارا هستند.
تونلهاي PPTP بايد بهوسيله مكانيسم گواهي همان پروتكل PPP كه شامل (EAP ،CHAP ،MS-CHAP ،PAP)ميشوند، گواهي شوند. در ويندوز 2000 رمزنگاري پروتكل PPP فقط زماني استفاده ميگردد كه پروتكل احراز هويت يكي از پروتكلهاي EAP ،TLS و يا MS-CHAP باشد.
بايد توجه شود كه رمزنگاري PPP، محرمانگي اطلاعات را فقط بين دو نقطه نهايي يك تونل تأمين ميكند و در صورتيكه به امنيت بيشتري نياز باشد، بايد از پروتكل Ipsec استفاده شود.
پروتكل L2TP
پروتكل L2TP تركيبي است از پروتكلهاي PPTP و (L2F (Layer 2 Forwarding كه توسط شركت سيسكو توسعه يافته است. اين پروتكل تركيبي است از بهترين خصوصيات موجود در L2F و PPTP.
L2TP نوعي پروتكل شبكه است كه فريمهاي PPP را براي ارسال بر روي شبكههاي IP مانند اينترنت و علاوه بر اين براي شبكههاي مبتني بر X.25 ،Frame Relay و يا ATM كپسوله ميكند.
هنگاميكه اينترنت بهعنوان زيرساخت تبادل اطلاعات استفاده ميگردد، L2TP ميتواند بهعنوان پروتكل
Tunneling از طريق اينترنت مورد استفاده قرار گيرد.
L2TP براي نگهداري تونل از يك سري پيغامهاي L2TP و نيز از پروتكل UDP (پروتكل تبادل اطلاعات بهصورتConnection Less كه پس از ارسال اطلاعات منتظر دريافت Acknowledgment نميشود و اطلاعات را، به مقصد رسيده فرض ميكند) استفاده ميكند.
در L2TP نيز فريمهاي PPP كپسوله شده ميتوانند همزمان علاوه بر رمزنگاري شدن، فشرده نيز شوند. البته مايكروسافت پروتكل امنيتي Ipsec (كه بهطور مفصل در شماره 47 ماهنامه شبكه تحت عنوان "امنيت اطلاعات در حين انتقال بهوسيله IPsec " معرفي شده) را بهجاي رمزنگاري PPP توصيه مي كند. ساخت تونل L2TP نيز بايد همانند PPTP توسط مكانيسم (PPP EAP ،CHAP ،MS-CHAP ،PAP) بررسي و تأييد شود.
PPTP در مقابلL2TP
هر دو پروتكل PPTP و L2TP از پروتكل PPP براي ارتباطات WAN استفاده مي كنند تا نوعي اطلاعات ابتدايي براي ديتا را فراهم كنند و سپس يك سرايند اضافه براي انتقال اطلاعات از طريق يك شبكه انتقالي به پكت الحاق بنمايند. هرچند اين دو پروتكل در برخي موارد نيز با هم تفاوت دارند. برخي از اين تفاوتها عبارتند از:
1- شبكه انتقال كه PPTP احتياج دارد، بايد يك شبكه IP باشد. ولي L2TP فقط به يك تونل احتياج دارد تا بتواند ارتباط Point-to-Point را برقرار كند. حال اين تونل مي تواند بر روي يك شبكه IP باشد و يا بر روي شبكههاي ديگر مانند X.25 و يا ATM ،Frame Relay.
2- L2TP قابليت فشردهسازي سرايند را داراست. هنگاميكه فشردهسازي سرايند انجام ميگيرد، L2TP با حجم 4 بايت عمل ميكند، در حاليكه PPTP با حجم 6 بايت عمل مينمايد.
3- L2TP متد احراز هويت را تأمين ميكند، در حاليكه PPTP اينگونه عمل نميكند، هرچند وقتيكه PPTP يا L2TP از طريق پروتكل امنيتي IPsec اجرا ميشوند، هر دو، متد احراز هويت را تأمين مينمايند.
4- PPTP رمزنگاري مربوط به PPP را استفاده ميكند، ولي L2TP از پروتكل Ipsec براي رمزنگاري استفاده مينمايد.
پروتكل Ipsec
Ipsec يك پروتكل Tunneling لايه سوم است كه از متد ESP براي كپسوله كردن و رمزنگاري اطلاعات IP براي تبادل امن اطلاعات از طريق يك شبكه كاري IP عمومي يا خصوصي پشتيباني ميكند. IPsec بهوسيله متد ESP ميتواند اطلاعات IP را بهصورت كامل كپسوله كرده و نيز رمزنگاري كند.
به محض دريافت اطلاعات رمزگذاري شده، تونل سرور، سرايند اضافهشده به IP را پردازش كرده و سپس كنار ميگذارد و بعد از آن رمزهاي ESP و پكت را باز ميكند. بعد از اين مراحل است كه پكت IP بهصورت عادي پردازش ميشود. پردازش عادي ممكن است شامل مسيريابي و ارسال پكت به مقصد نهايي آن باشد.
پروتكل IP-IP
اين پروتكل كه با نام IP-in-IP نيز شناخته ميشود، يك پروتكل لايه سوم يعني لايه شبكه است. مهمترين استفاده پروتكل IP-IP براي ايجاد سيستم Tunneling بهصورت Multicast است كه در شبكههايي كه سيستم مسيريابي Multicast را پشتيباني نميكنند كاربرد دارد. ساختار پكت IP-IP تشكيل شده است از: سرايند IP خارجي، سرايند تونل، سرايند IP داخلي و اطلاعات IP. اطلاعات IP ميتواند شامل هر چيزي در محدوه IP مانند TCP ،UDP ،ICMP و اطلاعات اصلي پكت باشد.
مديريت VPN
در بيشتر موارد مديريت يك VPN مانند مديريت يك RAS سرور (بهطور خلاصه، سروري كه ارتباطها و Connection هاي برقرار شده از طريق راه دور را كنترل و مديريت ميكند)، ميباشد. البته امنيت VPN بايد به دقت توسط ارتباطات اينترنتي مديريت گردد.
مديريت كاربران VPN
بيشتر مديران شبكه براي مديريت كاربران خود از يك پايگاه داده مديريت كننده اكانتها بر روي كامپيوتر DC و يا از سرور RADIUS استفاده مينمايند. اين كار به سرور VPN اجازه ميدهد تا اعتبارنامه احراز هويت كاربران را به يك سيستم احراز هويت مركزي ارسال كند.
مديريت آدرسها و Name Serverها
سرور VPN بايد رشتهاي از آدرسهاي IP فعال را در خود داشته باشد تا بتواند آنها را در طول مرحله پردازش ارتباط از طريق پروتكل كنترل IP بهنام IPCP به درگاههاي VPN Server و يا Clientها اختصاص دهد.
در VPNهايي كه مبتني بر ويندوز 2000 پيكربندي ميشوند، بهصورت پيشفرض، IP آدرسهايي كه به Clientهاي VPN اختصاص داده ميشود، از طريق سرور DHCP گرفته ميشوند.
البته همانطور كه قبلاً گفته شد شما ميتوانيد يك رشته IP را بهصورت دستي يعني ايستا بهجاي استفاده از DHCP اعمال كنيد. ضمنا ًVPN Server بايد توسط يك سيستم تأمينكننده نام مانند DNS و يا WINS نيز پشتيباني شود تا بتواند سيستم IPCP را به مورد اجرا بگذارد.
ماهنامه شبکه - دي ۱۳۸۳ شماره 50
- درگذشت یک هنرمند
قیصر امین پور شاعر معاصر بامداد روز - دوشنبه - در یکی از بیمارستانهای تهران دار فانی را وداع گفت .....درگذشت قیصر امین پور را به تمامی هنرمندان و هنر دوستان تسلیت میگویم......
- VPNدر ویندوز
Vpnچیست ؟
استفاده از اینترنت به عنوان بستر انتقال داده ها هر روزگسترش بیشتری پیدا میكند . باعث میشود تا مراجعه به سرویس دهندگان وب و سرویسهای Email هر روز بیشتر شود.
با كمی كار میتوان حتی دو كامپیوتر را كه در دو قاره مختلف قرار دارند به هم مرتبط كرد . پس از برقراری این ارتباط، هر كامپیوتر، كامپیوتر دیگر را طوری میبیند كه گویا در شبكه محلی خودش قرار دارد. از این رهگذر دیگر نیازی به ارسال دادهها از طریق سرویسهایی مانند Email نخواهند بود. تنها اشكال این كار این است كه در صورت عدم استفاده از كاركردهای امنیتی مناسب،كامپیوترها كاملاً در اختیار خرابكاران قرار میگیرند. VPNها مجموعهای از سرویسهای امنیتی در برابراین عملیات رافراهم میكنند. در بخش قبلی با چگونگی كار VPN ها آشنا شدید و در اینجا به شما نشان میدهیم كه چگونه میتوان در ویندوز یك VPN شخصی راه انداخت. برای این كار به نرمافزار خاصی نیاز نیست چون مایكروسافت همه چیزهای لازم را در سیستمعامل گنجانده یا در پایگاه اینترنتی خود به رایگان در اختیار همه گذاشته
نصب سرویس دهنده VPN
روی كامپیوتر بر پایه ویندوز NT نخست باید در بخش تنظیمات شبكه، راهانداز Point to Point Tunneling را نصب كنید. هنگام این كار، شمار ارتباطهای همزمان VPN پرسیده میشود. در سرویس دهندههای NT این عدد میتواند حداكثر 256 باشد. در ایستگاه كاری NT،این عدد باید یك باشد چون این سیستمعامل تنها اجازه یك ارتباط RAS را میدهد. از آنجا كه ارتباط VPN در قالب Remote Access برقرار میشود ویندوز NT به طور خودكار پنجره پیكربندی RAS را باز میكند. اگر RAS هنوز نصب نشده باشد ویندوز NT آن را نصب میكند. هنگام پیكربندی باید VPN Adapter را به پورتهای شماره گیری اضافه كنید. اگر میخواهید كه چند ارتباط VPN داشته باشید باید این كار را برای هر یك از VPN Adapter ها انجام دهید .
سرویس گیرنده VPN روی ویندوز NT
نصب سرویس گیرنده VPN روی ویندوز NT شبیه راهاندازی سرویسدهنده VPN است بنابراین نخست باید 4 مرحله گفته شده برای راهاندازی سرویس دهنده VPN را انجام بدهید،یعنی:
- نصب PPTP
- تعیین شمار ارتباطها
- اضافه كردن VPN به عنوان دستگاه شمارهگیری
- پیكربندی VPN Adapter در RAS، تنهاتفاوت در پیكربندی VPN Adapter آن است كه باید به جای ارتباطهای به سمت درون به ارتباطهای به سمت بیرون (out going) اجازه بدهید.
- سپس تنظیمات را ذخیره كرده و كامپیوتر را بوت كنید.
در گام بعدی، در بخش Networking یك ارتباط(Connection) تلفنی بسازید. به عنوان دستگاه شمارهگیر یا همان مودم باید VPN Adapter را انتخاب كرده و بهجای شماره تلفن تماس، IP مربوط به سرویس دهنده VPN را وارد كنید. در اینجا پیكربندی سرویس گیرنده VPN روی ویندوز NT به پایان میرسد و شبكههای شخصی مجازی ساخته میشود.
سرویس گیرنده VPN روی ویندوز 2000
راهاندازی سرویس گیرنده VPN سادهتر و كم زحمتتر از سرویس دهنده آن است. در ویندوز 2000 به بخش مربوط به تنظیمات شبكه رفته یك Connection تازه بسازید.
گام نخست: Assistant در ویندوز 2000 پیكربندی VPN را بسیار ساده كرده است.
به طور معمول باید آدرس IP مربوط به سرویس دهنده VPN ر اداشته باشد. در اینجا باید همان IP معمولی را وارد كنید و نه IP مربوط به شبكه VPNرا، با این كار، VPN پیكربندی شده و ارتباط بر قرار میشود.
برای تعیین صلاحیت، باید نام كاربری و رمز عبور را وارد كنید كه اجازه دسترسی از طریق Remote Access را داشته باشید. ویندوز 2000 بی درنگ ارتباط برقرار كرده و شبكه مجازی كامل میشود.
گام دوم: كافی است آدرس IP مربوط به سرویس دهنده VPN را وارد كنید.
گام سوم: در پایان فقط كافی است خود را معرفی كنید.
سرویس گیرنده VPN روی ویندوز9 X
نصب سرویس گیرنده VPN روی ویندوزهای 95، 98 و SE 98 مانند هم است . نخست باید پشتیبانی از VPN فعال شود. در اینجا بر خلاف ویندوز NT به جای اضافه كردن پروتكل باید یك كارت شبكه نصب كنید. ویندوز x 9 همه عناصر لازم را نصب میكند. به این ترتیب كار نصب راهاندازها را هم كامل میگردد. در قدم بعدی باید Dialup adapter یك Connection بسازید. به عنوان دستگاه شمارگیر باید VPN adapter را معرفی كنید.
گام نخست: نصب VPN adapter
گام دوم: یك Connection تازه روی VPN dapter
در ویندوز 9X، سیستمعامل IP مربوط به سرویس 90 دهنده VPN را در خواست میكند.
گام سوم: آدرسIP مربوط به سرویسدهنده VPN را وارد كنید. پیكربندی سرویس گیرنده VPN در اینجا پایان یافته و ارتباط میتواند برقرار شود. تنها كافی است كه نام كاربری و رمز عبور را وارد كنید. اكنون ویندوز به اینترنت وصل شده و تونل را میسازد و دادههای خصوصی میتواند حركت خود را آغاز كنند.
- آموزش شبكه
شبكه چيست؟
شبكه مجموعهاي از سرويس دهندهها و سرويس گيرندههاي متعددي ميباشد كهبه يكديگر متصل هستند. در اين بين سرويس دهندهها (server) نقش سرويس دهنده و خدمات دهي وسرويس گيرندهها (Client) نقش سرويس گيرنده يا همان مشتري را بازي ميكنند.
انواع شبكه:
شبكهها را ميتوان به دو دستهي «شبكههاي محلي» LAN و شبكههاي بزرگتر از آن(WAN) تقسيم كرد.
شبكههاي محلي:
Local Area Network اين نوع شبكهها به شبكههاي( (LAN) معروف هستند. شبكه هاي محلي معمولا ميزبان 2 تا 20كامپيوتر و در غالب Work Group ميباشند. سرعت اين نوع شبكه بسيار زياد است (معمولا 100MB Per Sec) و مي توان حجم داده هاي بالا را در مدت بسيار كم انتقال داد.
شبكههاي گسترده:
Wide Area Network اين نوع شبكه ها به شبكه هاي WAN معروف هستند. اين شبكه ها بزرگتر از شبكه هاي LAN و اغلب براي امور عمومي از آن استفاده مي شود. ازجمله اين شبكه ها ميتوان شبكه هاي VAN و يا شبكه هاي بزرگتر مانند Internet و.. را نام برد.
سرعت انتقال داده ها در اين نوع شبكه ها نسبت به LAN (در ايران) بسيار ناچيز ميباشد. اين سرعت به خاطر استفاده از خطوط 56K است. البته مي توان با استفاده از خطوط DSL يا ISDN و يا بي سيم Wire Less سرعت اين ارتباط را به اندازه 128K ,256 k , 512 kيا بالاتر افزايش داد. Internet Protocol: IP IP يك عدد 32 بيتي (bit) است كه پس از اتصال به شبكه(... , Internet , LAN) به ما متعلق ميگيرد. شكل كلي IP را مي توان به صورت http://www.xxx.yyy.zzz در نظر گرفت كه با هر بار اتصال به اينترنت به صورت Dial Up اين عدد تغيير مي كند.
به عنوان مثال در حال حاضر IP ما 213.155.55.104 است اما در اتصال بعدي ممكن است اين عدد به 213.155.55.20 تغيير كند. IP چه كاربردي دارد؟ IP به عنوان يك شناسنامه در شبكه است و كاربردهاي بسياري دارد .براي توصيف كامل IP نياز به شرح TCP/IP است كه بعدا به آن اشاره خواهيم كرد. همان طور كه در جامعه شناسنامه وسيله اي براي احراز هويت ماست و بدون آن جزو آن جامعه محسوب نمي شويم ، IP نيز وسيله اي براي شناسايي ما در شبكه است و امكان اتصال به شبكه بدون آن وجود ندارد. به طور مثال هنگامي كه در شبكه مشغول چت (Chat) هستيم ، كامپيوتر شما داراي يك IP مي باشد. و جملاتي را كه شما تايپ مي كنيد به وسيله مسير يابها (Router ) مسير يابي (Routing) شده و به كامپيوتر شخص مقابل ميرسند و متني را هم كه شخص مقابل تايپ ميكند روي IP شما فرستاده مي شود. خط فرمان در ويندوز چيست؟ خط فرمان يا همان ''Command Prompt'' در ويندوز نوعي شبيه ساز سيستم عامل Dos در ويندوز است كه فايلهاي اجرايي ''exe,com'' در آن اجرا مي شود. خط فرمان ويندوز دستورات بسيار زياد و كاربردي دارد كه به مرور زمان انها را خواهيم آموخت.
دسترسي به خط فرمان در ويندوز: دسترسي به خط فرمان به دو روش ميسر است.
روش اول : روي Start Menu كليك كرده و گزينه Run را انتخاب مي كنيم . سپس در پنجره ظاهر شده اگر ويندوز شما 98/ME باشد عبارت ''Command'' و اگر 2000/2003/XP باشد عبارت ''CMD'' را تايپ مي كنيم هم اكنون محيط Command Prompt در جلوي شما قرار دارد!
روش دوم : با طي كردن مسير Start> Programs>Accessories و كليك كردن برروي Command Prompt اين محيط براي شما باز ميشود.
ادامه مبحث IP : چگونه IPخود را بدست آوريم : براي بدست آوردن IP خود در سيستم عامل ويندوز كافي است همان طور كه در بالا توضيح داده شد به محيط Command Prompt رفته و عبارت '' IPCONFIG '' را تايپ كنيم.
به طور مثال پس از اجراي دستور به نتايج زير مي رسيد :
Windows IP Configuration 0 Ethernet adapter : IP Address. . . . . . . . . : 213.155.55.232 Subnet Mask . . . . . . . . : 255.255.255.0 Default Gateway . . . . . . : 213.155.55.232 فعلا تنها به سطر IP Address كه با رنگ قرمز مشخص شده است توجه كنيد (Default Gateway و Subnet Mask) بعدا برسي خواهد شد. ملاحظه ميكنيد كه IP ما213.155.55.232 است.
آدرسهاي IP به چند دسته تقسيم مي شوند؟ آدرسهاي IP به پنج كلاس A,B,C,D,E تقسيم مي شوند. از بين اين كلاسها تنها كلاسهاي A,B,C كاربرد دارند كه به شرح آنها مي پردازيم .
كلاس A : تمام IP هايي كه www آنها (در درس قبل شكل كلي IP را به صورت http://www.xxx.yyy.zzz معرفي كرديم) بين 1 تا 126 است ، جزو كلاس A محسوب مي شوند.
به عنوان مثال : 112.10.57.13 يك IP كلاس A است. اين كلاس ويژه پايگاهاي بزرگ اينترنتي است.
كلاس B : تمام IP هايي كه WWW آنها بين 128 تا 191 مي باشد را شامل مي شود. مانند IP ي 172.155.55.73 كه جزو كلاس B است.
كلاس C : اين كلاس تمام IP هايي كه WWW آنها بين 192 تا 223 است را شامل مي شود: مانند 213.133.52.138 كه جزو كلاس C محصوب مي شود.
تحليل IP : همان طور كه گفته شد IP يك عدد 32 بيتي است. هم اكنون اين گفته را كاملتر شرح داده و مطلب را بازتر مي كنيم/ درك اين قسمت از مطلب نيازمند دانستن مفاهيم Bit و Byte است .
اين در حقيقت واحدهاي اندازه گيري حافظه كامپيوتر هستند كه در پايين آنها را شرح مي دهيم :
BIT :به كوچكترين واحد اندازه گيري حافظه كامپيوتري مي گويند.
Byte : به مجموع 8 بيت ، يك بايت مي گويند. بنابر اين نتيجه مي گيريم 32 بيت همان 4 بايت در مبناي اعشاري (مبناي 10 ) است و براي اين كه كامپيوتر اعداد را در مبناي 2 در نظر مي گيرد آن را به صورت Binary (مبناي 2 ) مي نويسيم. براي اينكه اين مفاهيم را بهتر متوجه شويد آنها را در جدول برسي مي كنيم.
IP از چند قسمت تشكيل شده است؟
IP از دو قسمت Net ID و Host ID تشكيل شده است و مقادير بيت ها در اين دو قسمت در كلاسهاي مختلف IP متفاوت است. Net ID در واقع شناسه شبكه و Host ID شناسه ميزبان در IP است.
برسي Net ID در كلاساهي مختلف:
Net ID در كلاس A به صورت http://www.0.0.0 يعني تنها www را شامل مي شود.
در كلاس B به صورت : http://www.xxx.0.0 است يعني http://www.xxx در واقع Net Id مي باشد.
و در كلاس C به صورت : http://www.xxx.yyy.0 است يعني NetID .. اين روديگه بايد فهميده باشيد چيه ;)
كلاس A : در كلاس A : Net ID هشت بيت است و Host ID آن 24 بيت كه مجموعا 32 بيت مي شود. اين كلاس مي تواند 16.777.14 ميزبان (Host) داشته باشد يعني 16.777.14 IP كه زير مجموعه آن قرار مي گيرند. به عنوان مثال http://www.44.4.13 كه 44.4.13 يكي از ميزبان ها (Host) مي باشد.
كلاس B : در كلاس B : NetID از هشت بيت به شانزده بيت افزايش مي يابد و فضا را براي host ID كمتر مي كند، به همين دليل IP هاي زير مجموعه آن به 56.534 كاهش مي يابد. به عنوان مثال IP : http://www.xxx.55.137 كه 55.137 يكي از ميزبانهاست .
کلاسC: كلاس C : NetID باز هم بزرگتر شده و از 16 بيت در كلاس B به بيست و چهار افزايش مي يابد و Host ID به كوچكترين مقدار خود يعني هشت بيت مي رسد. اين كلاس تنها 242 IP را پشتيباني مي كند. به عنوان مثال http://www.xxx.yyy.93 كه در آن 93 يكي از ميزبانهاست.
نكات مهم درس :
1- سعي كنيد بيشتر در محيط Command Prompt كار كنيد تا به آن عادت كرده و دست خود را در اجراي دستورات سريع تر كنيد. سرعت در اجراي دستورات هنگام Hack كردن بخصوص Client بسيار مهم است.
2- با كمي دقت حتما متوجه مي شويد كه IP اي كه www آن 127 باشد در هيچ يك از كلاسهاي مطرح شده وجود ندارد. در حقيقت IP ي 127.0.0.1 از قبل براي كامپيوتر خودمان رزرو شده و به آن Local Host مي گويند.
۳- هنگامي كه به صورت Dial Up به اينترنت متصل مي شويد معمولا IP كلاس C به شما تعلق مي گيرد.
4- توصيه و پيشنهاد براي استفاده از Command Line ويندوز 2000 يا XP است.
- تجهيزات و پيکربندي يک شبکه وایرلس
تجهيزات و پيکربندي يک شبکه Wireless
سخت افزار مورد نياز به منظور پيکربندي يک شبکه بدون کابل به ابعاد شبکه مورد نظر بستگي دارد . عليرغم موضوع فوق ، در اين نوع شبکه ها اغلب و شايد هم قطعا'' به يک access point و يک اينترفيس کارت شبکه نياز خواهد بود . در صورتي که قصد ايجاد يک شبکه موقت بين دو کامپيوتر را داشته باشيد ، صرفا'' به دو کارت شبکه بدون کابل نياز خواهيد داشت .
Access Point چيست ؟
سخت افزار فوق ، به عنوان يک پل ارتباطي بين شبکه هاي کابلي و دستگاههاي بدون کابل عمل مي نمايد . با استفاده از سخت افزار فوق ، امکان ارتباط چندين دستگاه به منظور دستيابي به شبکه فراهم مي گردد .access point مي تواند داراي عملکردي مشابه يک روتر نيز باشد . در چنين مواردي انتقال اطلاعات در محدوده وسيعتري انجام شده و داده از يک access point به access point ديگر ارسال مي گردد .
کارت شبکه بدون کابل
هر يک از دستگاههاي موجود بر روي يک شبکه بدون کابل ، به يک کارت شبکه بدون کابل نياز خواهند داشت . يک کامپيوتر Laptop ، عموما'' داراي يک اسلات PCMCIA است که کارت شبکه درون آن قرار مي گيرد . کامپيوترهاي شخصي نيز به يک کارت شبکه داخلي که معمولا'' داراي يک آنتن کوچک و يا آنتن خارجي است ، نياز خواهند داشت .آنتن هاي فوق بر روي اغلب دستگاهها ،اختياري بوده و افزايش سيگنال بر روي کارت را بدنبال خواهد داشت .
پيکربندي يک شبکه بدون کابل
به منظور پيکربندي يک شبکه بدون کابل از دو روش متفاوت استفاده مي گردد :
روش Infrastructure :
به اين نوع شبکه ها، hosted و يا managed نيز گفته مي شود . در اين روش از يک و يا چندين access point ( موسوم به gateway و يا روترهاي بدون کابل ) که به يک شبکه موجود متصل مي گردند ، استفاده مي شود . بدين ترتيب دستگاههاي بدون کابل، امکان استفاده از منابع موجود بر روي شبکه نظير چاپگر و يا اينترنت را بدست مي آورند .
روش Ad-Hoc :
به اين نوع شبکه ها ، unmanaged و يا peer to peer نيز گفته مي شود . در روش فوق هر يک از دستگاهها مستقيما'' به يکديگر متصل مي گردند.مثلا'' يک شخص با دارا بودن يک دستگاه کامپيوتر laptop مستقر در محوطه منزل خود مي تواتند با کامپيوتر شخصي موجود در منزل خود به منظور دستيابي به اينترنت ، ارتباط برقرار نمايد .
پس از تهيه تجهيزات سخت افزاري مورد نياز به منظور ايجاد يک شبکه بدون کابل ، در ادامه مي بايست تمامي تجهيزات تهيه شده را با هدف ايجاد و سازماندهي يک شبکه به يکديگر متصل تا امکان ارتباط بين آنان فراهم گردد . قبل از نصب و پيکربندي يک شبکه بدون کابل .
لازم است به موارد زير دقت نمائيد :
تهيه درايورهاي مربوطه از فروشنده سخت افزار و کسب آخرين اطلاعات مورد نياز
فاصله بين دو کامپيوتر مي بايست کمتر از يکصد متر باشد .
هر يک از کامپيوترهاي موجود مي بايست بر روي يک طبقه مشابه باشند .
استفاده از تجهيزات سخت افزاري مربوط به يک توليد کننده ، داراي مزايا و معايبي است . در اين رابطه پيشنهاد مي گردد ليستي از ويژگي هاي هر يک از سخت افزارهاي مورد نياز عرضه شده توسط توليد کنندگان متعدد تهيه شود تا امکان مقايسه و اخذ تصميم مناسب، فراهم گردد .
مراحل لازم به منظور نصب يک شبکه
( فرضيات : ما داراي يک شبکه کابلي موجود هستيم و قصد پياده سازي يک شبکه بدون کابل به منظور ارتباط دستگاههاي بدون کابل به آن را داريم ) :
اتصال access point به برق و سوکت مربوط به شبکه اترنت
پيکربندي access point ( معمولا'' از طريق يک مرورگر وب ) تا امکان مشاهده آن توسط شبکه موجود فراهم گردد . نحوه پيکربندي access point بستگي به نوع آن دارد.
پيکربندي مناسب کامپيوترهاي سرويس گيرنده به منظور ارتباط با access point ( در صورتي که تمامي سخت افزارهاي شبکه بدون کابل از يک توليد کننده تهيه شده باشند ، عموما'' با تنظيمات پيش فرض هم مي توان شبکه را فعال نمود . به هر حال پيشنهاد مي گردد همواره به راهنماي سخت افزار تهيه شده به منظور پيکربندي بهينه آنان ، مراجعه گردد ) .
- چگونه IP خود را بدست آوريم؟
شما پس از وصل شدن به اينترنت، وارد Command مي شويد سپس در آنجا IPCONFIG را تايپ كنيد سپس آي پي شما برايتان نمايش داده مي شود.
در قسمت IP ADDRESS شماره آي پي خود را خواهيد ديد و اینکه چگونه IP يك سايت را بدست آوريم؟
شما به Command برويد سپس در PING SITE-NAME را بزنيد و سپس آي پي سايت را مي دهد. اين آي پي سايت ياهو هست كه گرفتم.
چگونه آي پي يك فرد رو وقتي داره با شما چت مي كند بدست آوريم؟
به قسمت Command بريد سپس در آنجا فرمان Netstat -n رو بزنيد در اين قسمت شما قادر خواهيد بود هر آي پي كه به كامپيوتر شما وصل هست را نمايش مي ده. شما براي اينكه ببينيد چه آي پي هايي به شما وصل هست قسمت Foreign Address را ببينيد.
وقتي به اينترنت وصل شديد و داشتيد با كسي چت مي كرديد در قسمت Foreign Address مي تونيد آدرس آي پي كه به شما وصل هست همراه با اون پورتي كه به شما وصل هست را نمايش مي دهد و در قسمت State هم نشان مي دهد اين ارتباط برقرار هست يا خير.
چگونه كسي كه به شما نامه الكترونيكي مي فرستد آي پي اش را بدست بياوريم؟
وقتي داريد ميل را مي خوانيد به قسمت Header در سمت راست بالا بريد، در ياهو كه اينطور هست.
- برنامه ای برای تغییر صدا در چت (جدید)
برنامه Giutar Effect
دریافت این فایل
- چند نكته در باره كامپيوتر
چگونه فلاپی هایی را که فرمت نمی شوند را دوباره بازسازی کنیم ؟
پس از خواندن این مطلب دیگر هرگز فلاپی های معیوب خود را دور نمی اندازید و اطمینان داشته باشید که صد در صد نتیجه خواهید گرفت ! فلاپی دیسک یکی از رسانه های ذخیره سازی اطلاعات می باشند که همه ما استفاده های زیادی از آن می کنیم ولی از جمله معایب آن به جز حجم پایین آن آسیب پذیری شدید فلاپی دیسک می باشد .به طوری که یک فلاپی دیسک ممکن است پس از چند بار استفاده دیگر قابل فرمت شدن نباشد . حال چاره چیست ? و چگونه می توان فلاپی دیسک را مجددا باز سازی کرد ؟ ما راهی برای حل این مشکل یافته ایم و به خوبی هم نتیجه گرفته ایم. تنها عیب آن اینست که شما به سیستم عامل لینوکس نیاز دارید . در کل توصیه میشود کمی از وقت خود را جهت یادگیری آن اختصاص دهید . در سیستم عامل لینوکس در قسمت فلاپی فورمتر آن شما می توانید فلاپی هایی را که حتی در سیستم عامل ویندوز فرمت نمی شوند را به سادگی فرمت نمایید . به همین راحتی ! این نکته تکنیکی ساده وآسان راهی قابل اطمینان برای باز سازی و تعمیر فلاپی دیسک و در نهایت کاهش هزینه هاست.
فعال کردن فکس در ویندوز XP
َاگر شما هم در خانه یا محل کارتان دستگاه فکس ندارید ناراحت نباشید چون مایکروسافت لطف کرده و مشکل رو حل کرده ! مایکروسافت امکان ارسال و دریافت فکس رو در حالت پیش فرض ویندوز غیر فعال قرار داده که ما الان می خواهیم با هم این امکان را فعال کنیم پس با من همراه باشید ابتدا از منوی Start وارد Control Panel شوید وقتی Control Panel باز شد به قسمت Printers & Faxes وارد می شوید. در قسمت چب بالا صفحه دو گزینه مشاهده می کنید : یکی Add a Printer و دومی Set Up faxing شما گزینه دوم را انتخاب کنید . پس از کلیک روی آن صفحه باید مدت بسیار کمی منتظر بمانید . سپس صفحه ای به نام Configuring Components باز می شود . ( دقت داشته باشید باید سی دی ویندوز در سی دی رام باشد در غیر این صورت ویندوز از شما می خواهد که سی دی را در سی دی رام قرار دهید و سپس گزینه OK را بزنید ) ویندوز به صورت اتوماتیک شروع به کپی کردن فایل های مربوط به فکس می کند .... حالا دیگر شما یک فکس بر روی کامپیوتر خود دارید که بوسیله آن می توانید به هر کجای دنیا فکس ارسال کنید .
چگونه اطلاعات راجع به كامپيوترتان را ببينيد؟
گاهي اوقات اتفاق مي افتد كه شما به دلايل مختلفي نياز به دانستن اطلاعاتي راجع به سيستمتان داريد. در اين مواقع داشتن يك مرجع به سيستمتان داريد. در اين مواقع داشتن يك مرجع نيبتا كامل براحتي قابل دسترسي باشد موهبت است. ما روشي براي دسترسي به اين منبع را به شما ارائه مي دهيم . كافي است گزينه Run از منوي start را اجرا كرده و در قسمت Open عبارت Msinfo32 را وارد كنيد . پنجره اي در برابرتان ظاهر مي شود كه شامل بخشهاي مختلفي است و اطلاعات كاملي از خلاصه سيستم شما از قبيل نوع پردازنده و ميزان حافظه و ... تا اطلاعات كاملي درباره هر كدام از پورتهاي سريال موازي و ده ها مطلب ديگر
نحوه عكس گرفتن با مديا پلير
شايد تا بحال با نرم افزارهاي ديگري اين كار را انجام مي داديد ولي در حقيقت با خود مديا پلير ويندوز نيز مي توان عكس گرفت. براي اين كار كافيست در حين پخش فيلم كليدهاي Ctrl +I را بزنيد. پنجره ذخيره تصوير باز مي شود.حالا مي توانيد تصوير گرفته شده را ذخيره كنيد.
خاموش کردن سیستم بدون از دست دادن پنجره ها و برنامه های در حال اجرا
حتما تا به حال به این موقعيت برخورده کرده اید زمانی که مشغول کار با کامپيوتر هستيد و برنامه های متعددی در حال اجرا است به دلیلی ناچار به خاموش کردن کامپیوتر می شوید .در این صورت با اين همه برنامه و چيزهایی که پيش روي شماست چه کار می کنید باید حتما از همه آنها خارج شوید ؟ نه اصلا لازم نیست !
زیرا یکی از قابلیتهای ویندوزXP خروج از ویندوز بدون بستن برنامه های فعال و در حال اجرا است .
قابلیت Hibernate در ویندوز XP امکان خاموش کردن کامپیوتر بدون بستن پنجره ها و برنامه ها را به راحتی در اختیار شما قرار می دهد .
برای استفاده از این قایلیت کافي است بر روي منوي Start کليک کرده و Turn off computer را OK کنید البته لازم نیست از برنامه های فعال خارج شوید.
حالا کليد Shift را پایین نگه داريد. در این حالت کلمه Stand by به کلمه Hibrenate تغيير پیدا می کند ! حال روي آن کليک کنيد.
پس از این کار کامپيوتر شما به طور کامل خاموش مي شود ولي مرتبه بعد که کامپيوتر را روشن مي کنيد و وارد ويندوز مي شويد همه پنجره ها و برنامه های فعال که قبل از خاموش کردن پيش رو داشتيد را ملاحظه می کنید.
تذکر :قابلیت Hibrenate فقط در زمانی اجرا خواهد شد که قبلاً فعال شده باشد.براي فعال سازی Hibrenate اين مسیر را دنبال کنید :
Start Menu --> Control Panel --> Power Options-->Hibrenate
حال گزینه Enable hibernation را علامت زده و خارج شويد.
